M is C een column van MC

Het is bekend: bij het aanbreken van het jaar 2000, zal onstaan het "millennium probleem". Dat is het probleem dat de computer heeft met de nullen in jaar 2000.

Dat apparaat krijgt het voorgeschoteld als 00 en weet dus niets van het daarvoor staande deeltal 20: daar kan net zo goed 19 voor staan. En dat doet dat vermaledijde ding dan ook met alle gevolgen van dien: 1 januari 2000 zou moeten zijn een zaterdag in plaats van de maandag die staat voor de 1ste januari in 1900.

Rot computers? Neen, beste lezer(es), eigenlijk is dat de schuld van de software: het domme ding kan er uiteindelijk ook niks aan doen dat er mensen zijn die van zichzelf vinden dat ze zo knap zijn dat ze ons, minder bedeelden, kunnen, neen moeten voorschrijven hoe we dat domme ding knap gaan maken.

Nu maakt onze regering zich daar zorgen over. Niet onterecht want stel u voor: u bent verbonden met een of ander tijdgestuurd apparaat. En ja hoor, op het 'moment decisive' weigert 'ie want voor dat ding telt de tijd terug: 1900. Dus uitschakelen die hap! In orde maken van alle lopende software schijnt het Nederlandse bedrijfsleven een slordige 10 miljard te kosten. Of daarin is begrepen de kosten die de Nederlandse Staat zelf heeft, weet ik niet maar het is zo al flink wat.

Denk je eens in, ineens op je bankrekening 10.000.000.000 gulden. OK, plukt de Staat overal 80% van in, blijft er toch nog 200 miljoen staan. In 50 jaar toch een slordige 4 miljoen per jaar te verteren. Ofwel een 11 duzend per dag. Veel wegschenken? Kan, maar na drie jaar komt het je keel uit. Eén Ferrari en twee Aston Martins en dan nog een handje vol RR's voor de deur, wat heb je er aan want je kan er toch maar met eentje rijden. Meegaan met alle wereld cruises die er maar zijn? Na vier heb je de wereld ook wel gezien, toch? Nietemin het idee!

Tantalizing noemen de Engelsen het.

Hoe men, de programmeur dus, er bij komt om die twee nullen weg te laten? Da's vanwege besparing op het geheugen, zegt men. Aan m'n hoela, ja toen geheugen nog een schaars artikel was maar nú? Wij Acornisten schrikken van een programma van 8 mega's maar daar plakken die anderen met een glimlach een nul achteraan. Dus die paar kilo's extra voor een volledige datum-berekening zijn dan toch gemakkelijk te doen, zei u.

Kijk, da's nou kneuterig denken. Zo van dat Haagsche, weet je wel. Die Acornisten worden nooit bigge busines! Neen, dan M$ -(ps. die $ achter M is meervoudig te interpreteren, zie ik nou)- dáár schrijft men BUSINES met GROTE letters.

Eigenlijk klopt dat wel want, hoewel zij de programatuur met zonder dubbel nul maakten en verkochten (tegen veel geld) vroeger èn nu, moet jij nou niet zeuren over die paar ton die je moet spenderen om hun product aan te passen.

Kan je dat niet? Nou dan komen zij dat toch graag voor je doen. Tegen betaling, uiteraard. Tegen forse betaling want dat moet opgelost worden door super-mensen, dure mensen dus ... Eh .. Superman helpt toch voor niks, hij helpt toch de zwakkere? Ach, jij arme uit een achtergebleven gebied, houd je nou maar niet bezig met het grote geld want dat snap je toch niet. Laat dat nou maar over aan Big Brother Smiling Bill.

Denkt Simpel Sammie Simon: hij verdient twee maal. Eén keer voor een fout product en één keer voor het oplossen van die fout die hij nota bene zelf maakte. Simpel Sammie Simon schudt zijn hoofd want hij kan dat niet vatten, het gaat zijn kleine verstandje te boven. La maar zitten Sammie, la maar zitten maar kijk omhoog Sammie en wrijf je tranen droog. Sammie.

Adoe, die Big Brother Smiling Bill, hij is betul louche. Hij mij verkoopt een programma met fout en hij weigert mij terug te betalen. Maar as ik hem verkoop een slechte lumpia, dan hij wordt kwaad en hij vraagt terug sijn geld. En as hem niet teruggeef, hij wordt nóg kwader: hij dreigt met advokaat!

Ja ja, zou er nou wereldwijd onder de toch miljoenen gebruikers van computer-programma's niet één zijn die eist dat de ontwikkelaar de kosten ter voorkoming van schade door de teruglopende datum terugbetalen? Uiteindelijk is die schade een gevolg van nalatigheid van de ontwikkelaar, nietwaar?

Vooral Amerikanen zijn claimbewust, denk maar aan het proces contra de fabrikant van de gel-borstimplantaten. Alleen zou wel zijn te hopen dat jegens de koper-buiten de US (en dan denk ik aan hoofdzakelijk Windowers) niet hetzelfde lex-loci principe _strafregeling volgens plaatselijke regels- wordt gehanteerd zoals dat werd gebruikt bij het 'gel proces'. De Nederlandse dames ontvingen een schijntje van wat hun Amerikaanse zusters werd toebedeeld.

Alleen bij DOS en Windows program-ma's? Helaas neen, beste lezer, ik vrees dat ook wij een enkel programma hebben waar die ontwikkelaar 'gemakkelijk' dacht. U weet het misschien niet (of misschien toch wel maar u denkt er liever niet aan) maar luiheid is een typisch menselijk fenomeen. Als Onze Lieve Heer ons naar zijn aanzicht schiep, dan helaas .... was hijzelf ook lui. En als Hij vindt dat 'Ie dat niet is maar zich verontschuldigd door te zeggen dat een fout werd gemaakt tijdens de constructie, dan zeg ik: "Hé Ouwe, je hebt meer dan een miljoen jaar de tijd gehad om voor een upgrade te zorgen".

U kent 'm vast wel maar ik maak er een variant op: Jan Timmer van Philips dient zich boven bij Petrus aan. Oja, De Baas verwacht jou, ga maar naar de tweede deur rechts. Nee, niet de eerste want daar zit z'n secretaresse Moeder Theresa. Enfin, na een uur nog niks en dus gaat Petrus aan de deur luisteren. En hij hoort Jan praten. Eindelijk na vier uren komt er iemand uit: De Baas notabene en sjee, wat ziet die er vermoeid uit. Hij leunt zwaar op een stok en zegt tegen Petrus: Nou, ik mag blijven maar ik moet van hem wel op heel korte termijn mijn evenbeeld op Aarde verbeteren!

groetend, Max van Loon