Postscript perikelen 2 en meer...
aan het toetsenbord toevertrouwd door Henk Huinen

In Asterisk nummer 1 van dit jaar schreef ik het een en ander over mijn ervaringen met Postscript. Enerzijds ging het hier om het printen naar file, zodat de bestanden op schijf kunnen worden gezet en naar een drukker of uitdraaistation kunnen worden gebracht. Anderzijds ging mijn verhandeling over het postscript (Level 2) aansturen van mijn eigen Lexmark Optra S1250.

Laat ik met Lexmark printer beginnen. Of liever gezegd: verder gaan. Voor wie het zich niet meer kan herinneren: Een fantastische zwart/wit laser printer met een resolutie van 1200 dpi echt, 12 pagina's per minuut. Het enige euvel dat de printer had, was het feit dat hij alleen echte Type1 Fonts wilde accepteren. Bij Acorn RiscOS fonts gaf de printer een error melding.

Door mijn artikel in de Asterisk werd ik gebeld door Paul Sprangers. Of hij eens langs kon komen om het apparaat in het echt te zien werken met een RiscPC. Ook hij was -net als ik- zeer onder de indruk van de prestaties van de printer. Dat deze geen Acorn RiscOS fonts kon printen vanuit postscript aansturing, maakte hem niet echt veel uit (PCL aansturing kan ook, dan komen alle fonts er wel goed uit, maar valt de resolutie terug naar 600dpi). Paul volgde mijn voorbeeld en kocht ook een Optra S1250 bij Desk. Wie schetst mijn verbazing toen ik van hem een email ontving, waarin stond dat hij probleemloos elk font dat hij maar wilde door zijn nieuwe Lexmark kon laten printen!

Risc OS font of Type1: alles werd door de printer begrepen en haarscherp aan het papier toevertrouwd. Dit was voor mij reden om contact op te nemen met Lexmark. Om een lang verhaal kort te maken: De service van Lexmark is geweldig. Na wat gefaxt en ge-emaild te hebben, ontving ik per post een nieuwe SIMM en kwam er een paar dagen later een aardige man van de technische dienst, die een ander moederbord bij zich had. Beide zaken werden in de printer vervangen.

Tot mijn vreugde werkt mijn Optra S1250 nu ook probleemloos met alle postscript bestanden die ik hem vanuit Risc OS aanbied. Wat ik vorige keer ook al schreef: wederom lag het probleem niet bij ons computersysteem. Maar als je als enige gebruiker met een probleem geconfronteerd wordt, is het logisch dat derden dat probleem bij het - voor hun wereldvreemde - systeem leggen. Zoals ik al schreef ben ik vol lof over de service van Lexmark. Een paar dagen later merkte ik dat, door het vervangen van onderdelen, het midden van het papier op mijn scherm niet meer precies in het midden werd geprint. Gebeld. Een dag later kwam er weer een monteur, die alles zó precies afregelde dat, als ik nu een papier aan twee zijden bedruk de paskruizen exact op elkaar staan als ik het vel tegen het licht hou.

De betreffende technische man was trouwens best onder de indruk van de Acorn omgeving en de moeiteloze manier waarop het Risc OS met de printer communiceert. De contacten van de Firma Desk met Lexmark zijn door deze positieve ontwikkelingen van dien aard dat Desk nu vlot Lexmark Laserprinters aan Acorn gebruikers kan leveren. Ik zit nu nog te wachten op een postscript aangestuurde inkjet van Lexmark. Naar wat mij verteld is zou er een zeer betaalbare A3 kleurenprinter (1200 x 1200 dpi) aan zitten te komen.....

Er zijn al wel zeer betaalbare A4 Inktjet printers van dit merk op de markt, maar voor zover ik weet zijn daar geen Risc OS drivers voor. Met postscript aansturing heb je geen speciale drivers meer nodig. Naast het feit dat deze manier van printen tal van andere voordelen heeft. Denk alleen maar aan de lpi waarden (lines per inch = grootte van de rasters) die je binnen Publisher en Ovation Pro zelfs per afbeelding kunt instellen. Als het goed is kun je daarvan op deze pagina's enkele voorbeelden zien. Let wel: de resolutie van al deze foto's is overal nog steeds 1200 dpi.

Impression Publisher

Een ander voordeel van Postscript is dat je bijna zeker weet dat je drukker of uitdraai bureau goede films of prints uit hun machines krijgen. Zo had ik een leuke klus voor het maken van een krant van 20 pagina's op weekend formaat ( = iets hoger en iets smaller dan A3). Zwart/wit met één steunkleur. Geschaald naar 65% kon ik alles van te voren controleren op kleuruitdraai, paskruizen lettertypes etc.

Natuurlijk voor de zekerheid een uitdraai laten maken op weekend formaat. Impression protesteert dan omdat, als ik weekend formaat naar weekend formaat papier print er geen ruimte is voor cropmarks e.d. Het programma vraagt dan of het de pagina's naar een groter formaat moet forceren. Als je dat doet, komt alles er bij de drukker goed uit met een extra rand van 17mm rondom voor extra informatie die hij nodig heeft. Zo ook in mijn geval.

De proefpagina kwam er prachtig uit! Toen ik echter de hele krant in drie bestanden op MO-schijf bij mijn drukker had afgegeven, stond er een paar dagen later op het antwoord apparaat dat men de films niet uit kon draaien! Dan breekt het zweet je dus echt uit. Vooral als je opdrachtgever er vanuit gaat dat zijn drukwerk binnen drie dagen klaar is. Sterker nog: moet zijn, omdat hij het anders niet meer nodig heeft....

Ik ben gaan bellen met mensen die ervaring zouden kunnen hebben met dit probleem. Ge-emaild naar Engeland. Niemand kon mij echter uitsluitsel geven. Het enige dat nu anders was dan met de proefpagina was het feit dat het nu om meerdere pagina's per bestand ging. Ik besloot dus om elke pagina apart naar file te printen: twintig bestanden, die de drukker stuk voor stuk naar de rip zou kunnen sturen.

En het werkte!! Twee dagen later lagen 5000 kranten keurig netjes op de plaats van bestemming! En dat alles van begin tot eind opgemaakt binnen de RiscOS omgeving. Daarom is het des te jammer dat Computer Concepts niet meer doet aan de verdere ontwikkeling van Publisher. Het heeft ook geen nut meer om ze dit soort zaken te melden.Via de helpdesk van CC kreeg ik later bericht, toen ik ze melding maakte van het door mij gesignaleerde euvel, dat ik de juiste handelwijze had toegepast door het per pagina uit te printen.....

Trav'lin' Light

Na de krant had ik een andere leuke opdracht: Het vervaardigen van de totale layout voor een jazz - CD: Boekje, inlay en de opdruk van de CD zelf. De eerste aanzet voor het ontwerp van de omslag voor deze CD stamden al van voor mijn computer tijdperk; zo'n zes jaar geleden. De eerste tekeningen en schetsen zijn gewoon met potlood op papier gezet. Wat dat betreft is er niet zoveel veranderd sinds die tijd, want ook nu nog maak ik mijn eerste schetsen op die manier.

Een dubbele pagina van een CD-boekje past, met paskruizen en al, makkelijk op een vel A4. Als je Impression zo'n klein boekje als pamphlet laat printen, met alle bijbehorende pastekens, 'gooit' het programma de pagina's een paar centimeter uit elkaar. De films moeten dan weer versneden worden om de pagina's tegen elkaar te leggen. Maar de fabriek van Sony in Oostenrijk accepteert alleen onversneden films. Dus moesten van mijn films weer nieuwe films worden gemaakt.

Ovation zet die pagina's wèl meteen tegen elkaar. Na lang wikken en wegen heb ik dan toch maar Ovation (incl. Colour Supplement) in huis gehaald. En ik moet zeggen: Het is even wennen, maar ik ben er helemaal weg van! Alles wat Publisher kan, kan Ovation ook en nog veel meer!

Natuurlijk had ik 'geluk'.
Vanwege mijn rug moest ik vijf dagen plat. Dus ik deed wat ik nog nooit eerder had gedaan: Ik las heel de handleiding door, nog voor ik het programma gebruikt had. En ik moet zeggen dat het helpt. Dit terzijde, want de CD lay out was opgemaakt in Impression en was al op schijf verstuurd. Maar ook met Ovation had men mijn films moeten versnijden, want barcodes kan ik niet maken. Is er binnen het Public Domain of Shareware gebeuren iets te vinden waarmee ik die kan maken? Het was voor het eerst dat het mij gevraagd werd. Waarschijnlijk komt die vraag ook nooit meer. Dus een grote investering is het niet waard. Maar als iemand mij een tip kan geven, houd ik me aanbevolen.

Ondanks deze kleine strubbelingen kan ik echter mededelen dat de CD sinds 16 mei te koop is bij alle filialen van de Bijenkorf en Spronk (Breda). Feel The Jazz FTJ51. Vooralsnog in een zeer beperkte oplage. Het heeft niets met computers te maken, maar als je een liefhebber bent van oude stijl jazz, kan ik hem je van harte aanbevelen: Goed in het gehoor liggende jazz-muziek met verrassende elementen, zoals de combinatie van een accordeon en een viool. En dat alles voor een 'midprice'.

De foto's in het boekje zien er op mijn eigen prints fantastisch uit. De officiële uitgave geeft ietwat blekere versies. Waarom is mij niet helemaal duidelijk. Misschien door het opnieuw belichten van de films? Waarschijnlijk toch weer door de andere interpretatie van het postscript van de uitdraai-apparatuur. Normaal houd ik het liefst direct contact met een drukker. Maar deze CD werd helemaal vervaardigd in Oostenrijk.

Dan ligt het ineens allemaal heel anders: je levert je disk in en wacht maar af. Ik ben dik tevreden met het eindresultaat. Maar het was fijn geweest als ik de mogelijkheid had gehad om de films even te controleren.

Als je ooit drukwerk laat maken vraag dan altijd of je de boel kan checken voordat men gaat drukken. Veel drukkers zijn daar zeer schappelijk in. Veelal rekenen ze niets of weinig voor zo'n testje als ze weten dat je naderhand ook bij ze komt voor 'het echte werk'.

Henk Huinen
henkhuinen@beeldwerk.demon.nl
http://www.beeldwerk.demon.nl