M is C een column van MC

Met enige schroom schreef ik deze column. Enerzijds vanwege de kritiek op mijn onderwerpen en het functioneren van het nieuwe bestuur. Nu zijn de twee die daaromtrent hun stem lieten horen niet indicatief voor de algemene stemming maar toch ... op zo'n kleine vereniging als de onze?! Komt bij dat ik niet de stem van het bestuur ben, noch van de redacteur. Beide zijn volledig in staat zich te verdedigen, beter dan dat ik dat doe. Maar, en dat is het anderzijds, ik ben columnist en dus zet ik stromingen in het daglicht. Stromingen die naar mijn mening of in algemene opinie foutief zijn. Dit dus als proloog.

Ik noteer het idee dat het bestuur zich teveel buigt over hervorming van de structuur van onze club. En dat zij zich teveel verdiept in het verzinnen van regeltjes. Alsof een club, een staat for that matter, kan bestaan zònder regeltjes! Zonder die verdomde regeltjes weet niemand waar 'ie zich aan te houden heeft. Dus te veel ruimte voor publicatie van die regeltjes?

Kom nou, magge me effe wete an welleke regeltjes we ons te houwe hebbe?

Goed, een hele opluchting voor onze redacteur: hij mag blijven. Als hij er mee kapt verliezen we zeker twee gewaardeerde leden, wellicht véél meer. En we hebben er niet zo veel! Alleen, hij kan niet zonder kopij en wie levert stukjes over producten, hardware danwel software? Over het eerste is door gebrek aan deszelfs helaas niet veel te schrijven.

Software dus? Dat is zo goed (hoor ik) dat er (bijna) geen programma's van gelijk type nodig zijn. "Goed spul, toch?" zegt men. Blijft dus bespreking van en over het gebruik van de software, een soort van kleine handleiding dus. Ja, zo te horen is daar wel behoefte aan. Nog afgezien dat het in het Engels is geschreven, is veel handleiding niet erg duidelijk. Maar ja, de enkelen die schrijven kunnen niet alles voor hun rekening nemen. Er is dus behoefte aan schrijvers. Dus gij criticasters, neem zelf eens een pen ter hand.

Op de wal staan en de stuurlieden vertellen wat ze allemaal moeten doen, is heel gemakkelijk. Zeggen dat men zal komen met een artikel en dan gelijk al aangeven dat men geen tijd heeft en ook geen clubgevoel heeft, is een wel erg negatieve houding. Mensen met echt bestuurlijke ervaring weten dat in vrijwel elk clubblad de (hoofd)redacteur maar van enkelen regelmatig copij ontvangt en hij dus meestal zelf moet schrijven. Hoe groot de club ook is. Ga maar eens na hoeveel regelmatige schrijvers een jaargang van bijvoorbeeld Computer! Totaal, het orgaan van zo'n grote club als de HCC telt. De afgelopen jaargang van Asterisk telde 5 schrijvers die meer dan 3 maal een artikel schreven.

In drie bladen op de 10 per jaar, dat is toch wel een duidelijk minimum. Vergeet niet dat twee A5-jes (formaat van ons blad) komen uit één A4. Twee kanten benodigen een minimale vulling van 4 A5-jes. Schrap je een A5-artikel of plaats je die extra, heeft dat directe invloed op 3 andere A5's. En dus op de dikte van ons blad.

Moet ik ophouden met schrijven over randzaken die soms niets te maken hebben met Acorn en -software. Destijds introduceerde ik mij als columnist die alleen zou schrijven over randzaken en computers in het algemeen. Dat vonden de vorige redactrice en de huidige redacteur prima. Het zou de leesbaarheid van een technisch blad vergroten als iets werd geschreven dat een attitude belichtte zonder technisch te zijn. En leesbaarheid is echt wel meer dan alleen dat ene berichtje te lezen dat je interesseert.

U blijft mijn columns niet op prijs stellen? Laat het op korte termijn onze redacteur weten. Hij zal dan aan de hand van een door hemzelf te bepalen aantal reacties mij laten weten of hij afziet van mijn bijdragen.

groetend, Max van Loon