M is C een column van MC

Wie het TV-programma Nova regelmatig volgt, zal weten hoe tijdens de parlementsverkiezingen de 'oorlog' tussen Republikeinen en Democraten werd uitgevochten, vooral in de staat New York. En hij/zij zal dan ook wel hebben kunnen zien hoe Republikeinen de zwakke plekken in de positie van Bill Clinton trachten uit te buiten.

De Amerikaanse reclame van het automerk Volvo maakt het nog duidelijker. Hier wordt getoond hoe goed de andere merken zijn, maar wel veel kwetsbaarder. Hoe anders wordt reclame hier in ons land gevoerd. En niet alleen in ons land maar ook in Duitsland, in Frankrijk, zelfs in Engeland dat toch dichter bij de US staat dan bij het Europese vasteland. En tenslotte zelfs in Italië zie je de nadruk leggen op het goed zijn van het eigen product, beter dan dat van de concurrent. Onze eigen Philips doet hetzelfde: let's make things better.

Die basis voor reclame zie je ook in de manier waarop men in de politiek zich profileert. Van de oppositie wordt niet gezegd: 'kijk, hoe goed deden ze dat. Helaas is het bereikte resultaat niet noemenswaard'. Als men de tegenstander noemt, dan zegt men alleen maar hoe slecht die het deed. Maar dat is toch hetzelfde, zegt u. Lijkt maar zo, echter psychologisch is de pijl van de eerst genoemde methode veel effectiever: van de boodschap blijft veel meer hangen.

Wat heeft dit hele verhaal nou van doen met Acorn? hoor ik diversen denken. Nou, alles!! We hoeven er niet om heen te draaien: de computer-fabrikant Acorn ligt op z'n rug, met de pootjes omhoog. Dat men de RPC en de 7000 blijft maken -grote vraag, immers gaat men zich concentreren op componenten voor de digitale televisiemarkt; bovendien wil men zich terug trekken uit ARM- is niet anders dan een zakdoek om het bloeden te verbergen.

Pessimisme? Neen, realisme. Denkt u dat er nog een technische 'upgrade' van onze geweldige RiscPC komt en hoe zou u het vinden als we na 5 jaren nog steeds dezelfde apparatuur kopen? Had het anders gekund immers was Acorn maar een heel kleintje?

Ik denk het wel. Punt één is dat men reclame had moeten voeren. Zelfgenoegzaam achterover leunen en zeggen: "we hebben het gefixt, we hebben een beter product" is onvoldoende. Tweede punt is de wijze van reclame voeren. Reclame in de zin van "ons product is veel handzamer dan van al die anderen" geeft een onvoldoende dreun, blijft bij het grote publiek niet hangen. De moderne reclame is effectiever: de ander de hemel in prijzen, prima voor die sufferds die vinden dat díé hemel (voor hen) voldoende is, alles is. Lees nog maar eens het stukje van Michiel Kuyer in de Asterisk van oktober op bladzij 16 (Lachen). Dat is reclame in z'n meest vernietigende vorm, nergens wordt het eigen product (GM) geprezen!

Reclame kost geld, veel geld. Het kleine Acorn kon dat toch niet opbrengen? Mag ik dan een ander kleintje voorstellen? Het kleine Psion waagde het om de strijd met de gigant Toshiba (met daarachter de gehele export-afdeling van de Japanse staat) en de andere grootheid, HP aan te gaan. Bij het verschijnen van de Series 3 verschenen er in zeker twee Amerikaanse topbladen pagina's lange tests met uitmuntende kritiek. En zie waar het bedrijf nu staat. Psion wordt gekend, Acorn? wie is dat? Helaas.
Helaas, maar ik blijf hopen.

Ik zei het al eerder: ik heb een hang naar kwaliteit.

groetend, Max van Loon