Schermen met schermen
een originele benadering van de desktop door Theo Scheurkogel

In een stukje van Henk Huinen *16-8 stond een vraag hoe je een CD met een "invalid CDromname" open krijgt. Dick Tanis schreef al in *15.7: Filer_OpenDir CDFS:$. Zelf typen is voor DOSsers, dus dat doe je één keer, opslaan en filetypen als obey. Pas vanaf nu gebruik ik dit altijd! (Oké, dismount was handig om alle vensters te sluiten: Filer_CloseDir CDFS:$. Beide obeys staan linksonder op mijn Pinboard). Wat is er nou zo handig aan CDFS:$ als naamloze opdracht?

De maandelijkse CDrom van PCactive heeft zijn films altijd in dezelfde subdir. Ook al dismountte ik netjes; !MovieFs bleef om alle geziene Cd's zeuren...

In mijn dir met films zette ik een obey waarmee ik mag jongleren met mijn 20 PcaCD's; één klik en de juiste subdir staat sizegesorteerd met info strak linksboven op scherm. Zonder allerlei getyp en formuleringen maak je 'm zo: Je zet die dir ideaal op scherm. Je smijt .tasks.!boot in !StrongEd (lees *15-5 en *15-6). Die filtert feilloos met F2 r_o alleen de Filer_OpenDir-regeltjes eruit, die je direct als obey kunt saven (!StrongEd geeft in de savebox een menu van filetypes). Dan nog even kijken wat eruit moet en klaar!

(In dit geval: Filer_OpenDir CDFS:$.MNUFILES.MEDIA 2 1496 -ss -fi). Let op: De desktop bootfile geeft je altijd vier getallen na het pad. De laatste twee, die de breedte en hoogte aangeven, kan je ook weghalen; dan probeert-ie de hele dir in twee kolommen te zetten. Mijn eerstgenoemde CD-obey krijgt nu: 0 1500 300 1500 -st -si voor een smalle strook links in beeld.

Deze maand heb ik een sparkdirboom gemaakt vol obeys die ieder direkt een film starten. Zo weet je wat je eigenlijk allemaal bezit en waar het staat; de dirnaam duidt de CD aan, je mag lange namen bedenken, het neemt weinig plaats in. (Als je een CD uitleent: readme aan wie ook alweer). Ook stoot je nu je neus niet meer tegen al die nog niet ondersteunde formaten (MovieFS 1.23).

Hun padnamenlijst staat gewoon in een textfile omdat ik blijf hopen (filmpjes in Cinemania97 zijn bijv. INDEO). Die padnamen laat je natuurlijk verzamelen door !FileFind (1.25 www.id-software.co.at). Het sterkste punt van dit programma is, dat de vondstenlijst van volledige paden zich als text laat saven! Met !StrongEd's BlockEdit staat daar zó de Filer_Run opdracht voor elk pad. Als moviefs "gezien is" krijg je een slideshow van films. Maar ik kan ook (met Blocksave) regel voor regel saven en uit de lijst deleten.

De echte ruimtefreak zou DEZE zip trouwens NOG een keer kunnen zippen, want dan pas wordt de gelijkvormigheid van al die losse opdrachtjes door SparkFS gezien en verkleind. Over verkleinen gesproken! Ik heb me tijdenlang boosgemaakt over de gewoonte van Armovie om films op dubbele grootte af te spelen. De PcActive-films zijn vaak Win95-lessen van 640x480. Dan kan je dus mooi niet meer bij de knoppen van je Arplayer, ondanks je 1024x768 resolutie. Je kunt wel in moviesetup extra-args invullen: -small. Maar dan start elke film desondanks in het linksonder kwart van het veel te grote venster om -pas na pauzeren en verder spelen- de venstergrootte te verkleinen...?

Dan kan je maar beter geen WINdoezelaar over je schouder mee laten kijken, want die jongens slepen tijdens het afspelen aan de rechter onderhoek van het venster tot het formaat ze bevalt (zelfs de hoogte-breedte verhouding veranderend en meerdere filmpjes tegelijk).

Als ik iets fout doe: schrijf het volgende maand! Tot die tijd staat er "Set ARMovie$ExtraArgs -small" in mijn !boot en opent het venster wel correct, maar nu kan ik het weer niet afzetten als een filmpje klein is. Als je daar -big invult, start-ie de films schermvullend; handig om te weten, maar dat is toch iets anders. Wel kan ik natuurlijk even mijn monitorresolutie terugbrengen als ik een filmpje te klein vind...

Mpeg-makers willen graag met een rotgang door een postzegelklein heelal of rivierdal vliegen (AcornUserCD2). Je begrijpt pas wat ze bezielt als je keurig met !Mpegplay (versie 2.1 Loek Frederiks) op de iconbar voor elk filmpje gaat uitzoeken hoe die het best oogt (480x352 is niet raar, overigens kun je zelfs de kleuren subtiel corrigeren). Maar daarna is het handiger deze instellingen in een eigen obey per Mpeg vast te leggen, vooral als die ook achteraf de schermresolutie terugzet.

En daar is iets geks: als je nu voor het pad van de MPEGfile ook netjes "filer_run" hebt geschreven wordt-ie geweigerd. Dus in MPEGobey's moet je het pad KAAL opgeven. Op dezelfde manier kan ik trouwens ook de replayfilm-obeys die echt te klein uitvallen met resolutieopdrachten omkleden.

WimpMode X480 Y352 C256 
Filer_Boot 
SCSI::Fireball.$.Film.MPEG.
!MPEGPLAY
CDFS:$.MOVIES.CANYON/MPG 
WimpMode X1024 Y768 C32K

Ik wilde mijn obeys duidelijker in beeld en maakte een eigen icoon (een pijltje). Toen zag ik pas in, dat de pijltjes overal in applicaties stonden te verlangen naar mijn regelzucht. Mijn kleuren staan 99% van de tijd op 32k. Programma's (zoals !Nightsky) die 256 kleuren eisen krijgen in de runfile de WimpMode-commando's. Terugkeren (echt als laatste regel) kan ook met:

/Boot:Choices.Boot.PreDesk.Configure.!Run.

Dan krijg jij jouw instelling terug. Direkt na afsluiten wordt die laatste opdracht uitgevoerd; zolang het programma op de iconbar staat blijft het c256. Andere pro-gramma's openen nu vanuit de !run automatisch een dirvenster, of zetten alleen iets op het pinboard. Als !StrongEd (op mijn pinboard) in actie komt pint-ie een pijltje ernaast, want het kan wel alleen maar om het lezen van een readme gaan.

Maar als ik echt duchtig aan het werk wil klik ik het pijltje aan, dat zelf ook alleen PINopdrachten bevat. Zo kan ik gelijk naar wat werkdirs, het Groene Boekje, de Bijbel, een lijst van 13.000 songs die ik verdeeld over 50 dikke /zips heb staan. (OLGA van internet ±1996. Wie ze wil hebben: 14 floppen meebrengen).

Je vindt in een klik (F2) en een zucht (van bewondering, 1 seconde!) alle regels in een 6 Mb dikke Bijbel, waarin bijv. Debora staat. Klik op een van die regels en de vondst staat netjes in zijn context midden in het venster. Als je met scrabble wilt weten wat je met Q,R,S,T,Z zou kunnen leggen, dan zeef je met F2,q je Groene Boekje. Je hebt dan alle woorden met de Q. Die savebare ListOfFound laat je telkens weer op het bar-icon vallen om verder te gaan (tot woorden als "QuiZmaSTeR"). De Songlijst is heel handig als ik wel zo ongeveer de titel, maar niet de artiest weet. De artiest bepaalt de subdir.

Ik geef gitaarles op drie meter afstand van mijn Acorn. Dan heb ik vaak, dat ik tijdens de les even de computer aanzet om iets te printen of op te zoeken. Sommigen kijken mee; hoe dan ook, alles moet supergesmeerd lopen. Dus wil ik, dat-ie zo weinig mogelijk hoeft te booten, terwijl ik toch alles met minimaal geklik kan bereiken. WINners snappen niet, dat je !printers kan vergeten aan te klikken, bijvoorbeeld. Maar die wil ik ook weer niet altijd aan.

Zo heb ik veel plezier van een obey waarmee in één klik !ovation en !printers worden gestart nadat vier DIRvensters spatzuiver op de vertrouwde plekken als krantenkolommen naast elkaar op mijn scherm staan: het ene gesorteerd op naam, maar een ander op type (om een paar Printout's te scheiden van de rest), terwijl mijn nieuwste projectenbak liever op tijd gesorteerd wordt. Het leuke is, dat hiermee niet wordt beïnvloed hoe een daarna aangeklikte dir wordt geopend.

De genoemde 13.000 songs zijn zo snel als een MpegJET te vinden met !Treemenu (2.70, julians@cogsci.ed.ac.uk). Je klikt daarmee met menu op de bovenrand van een venster. Naast DIRvensters zijn er ook veel bewerkingsvensters waarmee het kan (zoals van !Draw en !Edit, als je maar de padnaam op de titelbalk ziet). Je krijgt dan een menu waarmee je naar alle directories en files van deze drive kunt flitsen: bij mij opent alles zich zonder klik en scrollt-ie ook automatisch.

Met een totaal van 2000 subdirs is het een ongelooflijk snel systeem van lange bestandsnamen. Binnen 10 sec heb ik het liedje meestal wel te pakken en zonder DOSzooi, zoals vroeger in !Edit. Alleen het moment van binnengaan van zo'n zip is kritisch; die bevat vaak 400 bestandsnamen, dus daar zit de enige wachttijd (1-3 sec). Vanwege het auto-openen mag je dus niet bij de verkeerde zip talmen. De leerling, die het ziet zegt: "Het ziet er net zo uit als het startmenu van WIN95," maar als die het daar zou willen namaken (gesteld dat het zou kunnen, direkt naar een file in een subdir van een zip??), dan kostte het hen 13000 snelkoppelingen (zo'n 100 à 200 Mb erbij in hun Windows\startmenu, dat is crashen).

Soms, als ik een aantal bestanden moeizaam met de rechter muis knop bij elkaar heb geselecteerd en vergeten was de doeldirectory te openen: pats, menu op de titelbalk opent vloeiend elke willekeurige dir. Normaal krijg je een dir alleen open door 'm te selecteren; met !Treemenu vergeet je dat probleem gewoon.

Een volgende toepassing van obey's voor gewone zaken. Ik gebruik !Datapower (1.00) en heb daarin ook het veldtype "file" ontdekt. Volgens de manual zou je daar niet alleen files op kunnen laten vallen, maar ook "references to files." Dat lijkt me: een file buiten de database kunnen openen. Weet iemand wat ik fout doe? Wat ik ook probeer, hij slokt de hele file op. En dat geeft nogal een constipatie als het om een 150 Mb Avi gaat... vooral als je weet, dat-ie ondanks het opslokken ook nogeens bij aanklikken stiekum een evengrote scrapfile aanmaakt en die nieteens achteraf delete!

Nu laat ik mijn obeys op zo'n veld vallen. Bij aanklikken wordt ±40 byte in de !scrap geschreven (en telkens overschreven). Als wordt verwezen naar een tekst waar je nog steeds aan werkt, dan blijft die netjes up-to-date.

De obeys kan je voor van alles gebruiken. Jpeg's worden netjes geshowd. Andere databases in Datapower laten zich probleemloos opstarten. Al mijn Sibeliusfiles laten zich vinden en openen met het voordeel van sorteren op componist, titel, toonsoort, moeilijkheidsgraad of wat dan ook. Maar omdat ik zo'n 10.000 midifiles bezit stoort het me zeer, dat ik die niet vanuit een obey aan de praat krijg (met !Karelia 1.0). Waarschijnlijk omdat gewoon aanklikken ook al niet werkt; je moet ze echt op het BarIcon slepen.

Het lukt wel met !Remidi (0.50 Michael-Dennis Biemans), die leuke softwarematige player, maar ik heb een Powerwave met YamahaXG-wavetable, die prachtig klinkt. Remidi werkt bij "iedereen," Karelia alleen met de juiste hardware. En Karelia is prachtig: sinds ik met de Template-editor !FormEd (1.26) alle vensters een ideale plek heb gegeven, ziet het eruit als een grote mengtafel. Overbodige scrollbars namen mij teveel ruimte in: hup eraf. Kleine infovenstertjes openen nu onder de muiscursor, waarmee je ze aanriep, zodat je ze gelijk weer kunt sluiten. Overigens moet je altijd de originele Template bewaren, want sommige programma's laten niet met zich sollen.

Karelia laat je tijdens het afluisteren een Harmonium in een Harp veranderen. In dat menu zaten een paar fouten (de rietblazer Shanai onder de tokkelinstrumenten ondergebracht). Blijkt het gewoon in ascii in een subdir te zitten! Nou heb ik 'm in het Nederlands vertaald, met een complete herindeling. Da's oppassen geblazen, maar het resultaat werkt echt heerlijk! Karelia-bezitters (of Conductor), die het willen hebben: 11 Kb, modem aanwezig.

Wie me met Karelia kan helpen; laat het weten, alsjeblieft! Ik ben al aardig met Aliassen en %% in de weer geweest. Ik zie jullie ook geregeld op zoek: waar heeft-ie dat venster nou geopend? Hopelijk droeg dit stukje bij tot ons ideaal: Een computer die precies doet wat jij wilt.

Theo Scheurkogel (070-3861813).