Van de voorzitter

Drie maanden voorzitter van onze vereniging, maakte ik voor mezelf de balans op. Ik was niet zelfs maar een beetje tevreden over mezelf. In die zelfde periode zijn we als Acorn liefhebbers ongeveer van de ankers gegaan, nadat Acorn in één moeite door meteen de divisie Workstations, het Phoebe project, en de Acorn World show de nek omdraaide.

Op zo'n moment telt het juiste initiatief. Dealers, makers van hard- en software, en andere lieden, waar ik mezelf - als voorzitter - onder schaar. Ik heb de ontwikkelingen op de voet gevolgd. Ik zat vol ideeën en voornemens. Toch is daar weinig van terecht gekomen. Wie mij, in recente ontwikkelingen, een beetje kennen, zal zeggen: nou, en?! Lange tijd heeft een conflict mij parten gespeeld. Ik had verwacht dat, als dat eenmaal achter de rug zou zijn, ik voor het voorzitterschap tijd en energie zou vrij hebben. Maar ik weet nu: zulke conflicten, die je diep in het vlees raken, zijn als een ouwe deur: ze sluiten maar moeizaam, het gaat gepaard met krijsend gepiep, en echt goed sluiten doet-ie ook al niet.

De vereniging is - juist ook in deze tijd - meer gebaat bij een ondernemende(r) voorzitter. Maar er is nog iets anders.
Het komt in de beste families voor: soms liggen mensen elkaar niet. Het doet volstrekt niet terzake, in dit verband te wijzen. We hebben het van meet af aan onderkend, afspraken gemaakt, openheid naar elkaar betracht.
Het mocht niet baten. We liggen elkaar niet, roepen wederzijds alleen maar ergernis en conflicten op. Dat kan niet in een bestuur, zeker niet als de voorzitter 50% van het probleem uitmaakt. En "hij eruit of ik eruit" is niet aan de orde; dat zou gelet op de bijdragen van het betrokken bestuurslid slechts tot schade van de vereniging zijn. Ik zal in de eerstvolgende bijeenkomst van de Raad van Afgevaardigden verzoeken, in te stemmen met mijn terugtreden als voorzitter.

Ik blijf lid van de vereniging - en enthousiast Acorn gebruiker. Eigenlijk is dat laatste een pleonasme; zoiets als: een ronde bal. Ik heb in zo weinig tijd zoveel mensen in nood achter "Windooz nn" zien zitten - er zelfs een kunnen redden - dat er geen enkele reden is om een nachtmerrie nog langer als standaard aan te merken, terwijl RISC OS een omgeving biedt die je in staat stelt normaal je computer te gebruiken (zij het hier en daar met hulp van mensen als Sergeo Monesi, met FSCK utilities, David Pilling (!SparkFS), Guttorm Vik (!StrongED) of Frank Lyonnet (FYEO). Het "Millennium-probleem" mag wat mij betreft dus ook anders worden omschreven. Hoewel, deze variant lost zichzelf wel op, vroeger of later...

Ik heb gezocht in deze toelichting klare wijn te schenken zonder te zeuren. Met een vermoeden dat ik er na het gedoe met Acorn gewoon geen zin meer in heb: "zie je wel, de ratten verlaten het zinkende schip", maak ik graag korte metten:

  1. Na U graag, en
  2. Lees dit stukkie nou nog eens...

Jos Ulijn, Enschede
josulijn@worldonline.nl
Acorn Computers - Power of Individual Thought