Redactioneel

Voor het eerst sinds tijden weer een uitgebreide redactioneel. Deze keer is de aanleiding de veranderingen die in het uiterlijk en de verzending van de Asterisk zijn doorgevoerd.

Ten eerste is dat de kleur, of eigenlijk de afwezigheid ervan. Kleur is aardig, fleurt de zaak op, maar kost geld. Dus is het een luxe kostenpost die maar beter geschrapt kan worden. Door het teruglopen van de oplage begint tegelijkertijd de grens van drukken versus copieëren in zicht te komen.

Hier is enige uitleg op zijn plaats.
Drukken is een techniek die bij uitstek geschikt is voor grote oplagen. Het gaat snel, maar er is een aardige tijd nodig om de apparatuur in te stellen en te laten proefdraaien. Als dat allemaal in orde is, kan de productierun beginnen. Kleur maakt het nog extra gecompliceerd, omdat er dan een drukgang meer nodig is. En ook duurder, maar voor grote oplagen maakt dat niet zoveel uit. Voor kleine dus wel. Navraag bij de drukker die de afgelopen 2 jaar het blad gedrukt heeft bracht aan het licht dat hij het nauwelijks goedkoper kon doen. Ook niet als de oplage zou dalen. Met andere woorden: bij verlaging van de oplage zou de prijs hetzelfde blijven. Tijd om naar andere mogelijkheden om te zien!

Een copier hier in de buurt die op industriële schaal werkt heeft een machine staan die niet alleen originelen kan verwerken, maar ook postscript bestanden. En omdat de prijs van meerdere afdrukken lineair stijgt kunnen we met onze oplage daar goedkoper terecht. Via wat proberen en missers kwamen we uiteindelijk op een postscript driver die goed lijkt samen te werken met de apparatuur. Originelen copieëren gaat niet zo geweldig, tenzij ik het postscript raster laat zakken naar 65 lpi (lijnen per inch). Dan wordt de afdruk behoorlijk grof, ongeveer zoals bij een krantenfoto, en is voor ons gebruik zeker niet acceptabel.
Daarom ga ik de kopij aanleveren als een bestand. Vouwen, nieten en snijden doen ze daar in-house, en de prijs die er uit kwam was bepaald gunstig te noemen. Toch nog een heel bedrag hoor, vergis je niet! Als het goed gaat, kan de kwaliteit van het afgewerkte blad heel behoorlijk worden.

Nu de verzending.
Dat is een verhaal op zichzelf. Altijd met wikkels gedaan, kunnen we nu via een enveloppen feeder voor de laserprinter van de vereniging alles wat je maar wilt op een envelop printen. Er hoeven geen wikkels meer gemaakt te worden, de stickers die de wikkels dichthielden hoeven niet meer gekocht en geprint te worden en door gebruik te maken van de mogelijkheden die de PTT biedt kunnen we per item 2 cent goedkoper versturen. Niet de moeite, zult u zeggen? Toch wel, wikkels mogen op termijn niet meer tenzij ze het hele blad omsluiten, enveloppen komen dan al snel in beeld. Per jaar hebben we ook nog een paar extra verzendingen en die gaan dan vanaf nu met het blad mee.

De eerste verzending wordt nog een beetje improviseren want de feeder is er nog niet, maar vanaf het maart nummer moet alles goed gaan.

Groeten,
Peter van den Berg, redactie