Scannen - een elektronisch copietje -
de ervaringen van Rinus Rodenburg

Na jaren met een scanlight junior te hebben gewerkt, gebruik ik nu een flatbed scanner. Voor wie deze aanschaf overweegt kan ik alle twijfels wegnemen, het is geweldig! Maar laat je niet verrassen want zoals met bijna iedere uitbreiding heb je te maken met de wonderful world of DOS. Er moest dus eerst een Twain driver besteld worden bij Castle Technology. Kosten f 175,- Voorts nog een kabel, waardoor er nog eens f 50,- bijkwam.

Omdat ik toch op de bestelling moest wachten heb ik de scanner op een Windows 486 aangesloten, (je krijgt van hen tenminste alle benodigdheden voor dezelfde prijs meegeleverd). De installatie is doodsimpel, kastje open, kaartje erin, kastje dicht, snoertje eraan, cd-tje erin en op install klikken. Anderhalf uur later!?! had ik het eerste plaatje op het scherm. Het tweede plaatje (256 kleuren in 200 dpi) was 2.1 Mb en dus véél te groot voor het interne geheugen van 8(!) Mb.

Als A5000 gebruiker krijg je het dan een beetje warm, want ik heb slechts 4 Mb. Dan maar een kleiner plaatje scannen om te zien wat de software kan. Welnu, dit op cd meegeleverde AWARD WINNING Picture Publisher 6.0 zal zich in versie 12.0 misschien kunnen meten met onze eigen Paint zodat ik dit BINNEN 5 minuten heb laten uninstallen. Dit ging gelukkig veel sneller, slechts een half uurtje naar het scherm staren en alles was weg.

Twee dagen later kwam de post van Castle Technology, met een briefje erbij: "Any problems please call..." Kijk dat is nou service! Na enkele minuten had ik het door Windows gewraakte plaatje in 200 dpi en 24 bits kleur op m'n scherm staan. Dit in combinatie met mijn kleurenkaart geeft een schitterend resultaat.

Printen met de Epson Stylus
Toen ik de kwaliteit van de door de Epson Stylus geprinte krantefoto's zag wist ik dat dit m'n nieuwe printer zou worden. Dit werd nog versterkt toen ik een poster moest uitprinten voor onze historische vereniging. Ik mocht dit doen bij mijn neef op z'n nieuwe Pentium II met jawel, een Epson Stylus 600 color.

De uitdraai had ik al op schijf gezet maar dit werkte niet. Om de een of andere reden moet er in de stand Micro Weave geprint worden. Voor mijn neef was dit geen probleem, hij zou de tekening wel even in de Pentium laden want 'die kan alles'.

Nu weet elke Acorn-gebruiker dat dat de grootste lariekoek is waarvan de DOS-gebruiker zich bedient, dus na een half uur prutsen vroeg hij voorzichtig:

"Wat is dat eigenlijk, een vector georiënteerde tekening?".

We hebben de printer aan de A5000 gehangen en maakten een afdruk van zo'n hoge kwaliteit dat er nu een copietje boven de Pentium prijkt! Ik maak nu dagelijks gebruik van de Mustek Scanexpress 6000sp voor het inlezen van kranteartikelen om een kroniek te maken. Hiervoor gebruik ik ImageMaster om te scannen en Sleuth om te OCR-en. Het geheel wordt samengesteld in Publisher en geprint met de Epson Stylus 600. (Kortom een kleine drukkerij op één bureau). Voor een kopietje ga ik even achter de machine en als oma een fotootje van de kleinkinderen wil dan kan ze er op wachten.

Helaas geldt dit laatste niet voor het printen van tekeningen in Artworks. Om de Mini van Henk Huinen uit te printen in 1440 dpi heeft de machine meer dan een uur nodig. Bovendien worden de kleuren door het langzame printen niet goed gemengd maar dit los je op door eerst naar een file te printen. Ditzelfde geldt voor het printen vanuit Publisher. De oplossing hiervoor is dat je om te beginnen uit de Single File mode gaat in het menu File > Preferences... Hierna moet je je document een keer Saven. Vervolgens moet je een zo klein mogelijk tekstframe selecteren en op Minimise memory klikken. Zet nu de Font cache op ongeveer ¾ van het vrije geheugen en probeer het nog eens.

Ook al geeft de bovenbeschreven werkwijze een schitterend resultaat, het is niet de geschikte manier om verenigingsuitgaven e.d. te verzorgen. De algemene werkwijze bij de drukker is dat je papieren met een fotocopieerapparaat worden vermenigvuldigd.

Juist hierdoor ontstaat het enorme kwaliteitsverlies dat je het beste kunt zien aan de foto's. Maar ook hiervoor biedt de Acorn een geweldige oplossing. Installeer een Postscript printerdriver en print naar de (Zip)schijf. Voor de instellingen kun je 120 lpi en 600 dpi gebruiken. Mocht dit bij de drukker fout gaan dan komt dat NIET omdat je zo'n gekke computer hebt maar omdat zij de oude programmatuur gebruiken. Dit wordt overigens geheel gratis door Xerox vernieuwd. Dus al je printwerk kan op professionele wijze verwerkt worden tegen minimale kosten. (En daar kan DOS nog een punt aan zuigen). Wie het geheel in werking wil zien moet vooraf bellen (0172-518354) en naar de bijeenkomst in Amsterdam komen.

A5000 nog steeds verbazend
Dat de A5000 ons (in ieder geval mij) nog steeds kan verbazen zal uit het volgende blijken. In 1993 kwam Nick Smith op het idee om zijn A5000 (25 MHz) op te voeren tot een voor die tijd ongekende snelheid. Geholpen door Acorn die inmiddels een 33 MHz uitvoering had gemaakt kocht hij een aantal kristal oscillators en ging aan de slag. Van deze succesrijke poging heeft hij een verslag gemaakt dat al jaren ergens op mijn harde schijf zit. Toen ik door al dat scannen een wat groter geheugen wilde inbouwen bleek dit voor mijn machine niet zo eenvoudig en zeker niet betrouwbaar.

Het bleek namelijk dat ik een 25 MHz machine heb. Er was heel even sprake van een teleurstelling want ik dacht de snelle A5000 te hebben, maar nu kon hij dus nòg sneller. In de winkel heb ik voor een tientje een 66MHz kristal oscillator gekocht en ben als volgt te werk gegaan:

Wat kan er misgaan?
Behalve dat je er een enorme puinhoop van kan maken door niet het goede gereedschap te gebruiken of door de kristal oscillators verkeerd om te solderen, eigenlijk niets. Krijg je na verloop van tijd Addres exceptions dat heb je een grotere koelplaat nodig voor de Arm3 en de Memory Controller. Mijn A5000 draait nu op 18.41 Mips ipv. 13.xx Mips en dat is een bijzonder aangenaam verschil!