Verslag van de Wakefield Show
door Lody Sonneveld

Eén van de leukste activiteiten van de Big Ben Club - en wat mij betreft zelfs de leukste - was de jaarlijkse trip naar de Acorn World Show, zoals ze die de laatste jaren plachten te noemen. Daarom was ik bijzonder teleurgesteld dat de show van vorig jaar werd afgeblazen.

Voor mij is het nooit belangrijk geweest om daar zoveel mogelijk zaken aan te schaffen om de kosten van de reis er weer uit te krijgen, want als je dat wilde, was dat meestal met de aanschaf van een leuke beursaanbieding van een paar honderd gulden al te realiseren. Nee, voor mij stond voorop de leuke en ontspannen sfeer waarin je tijdens de boottocht je mede-Acorn"fanaten" leerde kennen en het op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen.

Door de ingebruikname van de Hooverspeed door de Stena Line was tijdens het laatste bezoek in '97 die ontspannen sfeer aan boord helaas ver te zoeken. Door de kortere reisduur waren er alleen nog maar dagafvaarten. Voor ons leverde dat totaal geen voordeel op, want om in één dag heen en weer te reizen èn de show te bezoeken, was niet echt aanbevelenswaardig. Zodoende werd er toch in het dure Londen overnacht.

Ter informatie aan hen die de trip nooit hebben meegemaakt: voorheen reisden we per nachtboot naar Engeland, bezochten overdag de show en gingen daarna weer met de nachtboot naar huis. Daarbij waren de overtochten een echt rustpunt: je had voor die dag je doel bereikt. Bovendien had je de gelegenheid om dan eens hier en dan weer daar met een groepje reisgenoten een praatje te maken of in ontspannen sfeer een hapje te eten. Maar met die Hooverspeed had je meer het idee dat je in het spitsuur met de trein naar het volgende station op weg was. Je durfde nauwelijks op te staan, want dan was wel meteen je plaatsje vergaan. Ook in de restaurantjes bleven de mensen angstvallig aan hun tafeltjes gekluisterd. Ik heb er dan ook menigeen op de grond gezeten hun maaltijd zien nuttigen!

Omdat ik wist dat de Wakefield Show het op één na belangrijkste evenement voor Acorngebruikers was (en nu zelfs de belangrijkste), opperde ik toen na afloop van die trip in een bericht op Aconet om maar eens via de ferry Rotterdam - Hull naar Wakefield te gaan, zodat we weer volgens het "ouderwetse" concept konden reizen.

Voorbereidingen
Toen ik half maart - net terug van 6 weken vakantie in het zonnige Spanje - in het februarinummer van de Asterisk een bericht van Henri Derksen las, waarin hij vroeg wie er zin had om mee te gaan naar de Wakefield Show 99 die op 15 en 16 mei gehouden zou worden, reageerde ik dan ook meteen. Tot mijn en Henri's verbazing bleek de animo voor deze reis echter zeer klein, want ik bleek de enige persoon te zijn die er interesse voor toonde. Ook een tweede artikel van Henri in de Asterisk leverde geen nieuwe reacties op.

Vreemd !!! Is met het verdwijnen van Acorn soms ook het enthousiasme voor de RISC technologie weggeëbd? Ik hoop het niet, want dat zou een slechte zaak zijn. Of is het meer een kwestie van "wat een boer niet kent, dat eet hij niet". Ook dat lijkt me, juist van mensen die ooit een Acorn computer aanschaften, minder waarschijnlijk. Dat Acorn Expo enkele weken erna gehouden wordt, kan ook nauwelijks een reden zijn. Want toen Acorn Expo nog de Landelijke Dag heette, vond de trip naar de Acorn User Show zoals Acorn World toen genoemd werd, ook enkele weken voor of na dit evenement plaats.

Inmiddels had ik Henri aangeboden hem met de organisatie bij te staan. Wat dat betrof, stapte ik in een gespreid bedje, want Henri had alles al grondig voorbereid. Ik nam nog telefonisch contact op met enkele trouwe Engelandvaarders. Dat leverde nog één deelnemer op, namelijk Simon Voortman, die bleek ook wel zin te hebben om mee te gaan. Zodoende kon ik uiteindelijk voor drie personen de overtocht boeken.

Op reis
Vrijdag 14 mei was het zo ver. Vanuit zuidoost Groningen - in dat oord woon ik tegenwoordig - reed ik langs Arnhem om Henri op te pikken. Gezamenlijk reden we naar Rotterdam Europoort, waar we volgens planning rond 16.00 uur arriveerden. De auto werd geparkeerd en daarna wachtten we op Simon. Die kwam al spoedig aanrijden. We stapten bij hem in de auto, checkten in en konden even later de boot oprijden. Even de spullen naar de hut gebracht, de boot wat verkend en daarna gekeken naar de afvaart van de boot. En dat is in dit jaargetijde net even leuker dan in het najaar, want nu vertrekt je wel met daglicht!

Toen de kust uit het oog verdween, aten we onze zelf meegebrachte boterhammetjes op. Aan boord was er meer dan genoeg te beleven. Je kon een poging wagen om je geld te vermeerderen (of te verminderen) aan één van de goktafels of relaxed één van de films bekijken.

Daarnaast had je de keuze om onder het genot van een drankje naar het sfeervol gepingel van een pianist te luisteren of je te laten meevoeren door de wat ruigere klanken van afwisselend een bandje en discomuziek. En als je, zoals wij, een hut met douche en toilet neemt, dan kan je je 's morgens laten wekken, waarbij je naar keuze GRATIS koffie of thee op bed geserveerd krijgt!

De Show
's Morgens om en nabij acht uur rij je van boord en in een uurtje ben je dan in Wakefield. In Wakefield word je via bordjes van de AA naar de Wakefield Computershow geleid! Dat zie ik de ANWB nog niet voor Acorn Expo doen, zelfs niet voor de HCC-dagen. Omdat de show pas om 10.00 uur begint, heb je voldoende tijd om eerst in het centrum van Wakefield wat geld uit de muur te trekken. Dat is veruit de voordeligste manier om aan wat cash te komen voor bijvoorbeeld de entree, versnaperingen en kleinere aankopen. Zodra iets wat meer geld kost, is het niet onverstandig om met een creditcard te betalen. Dat kost je slechts f. 0,35 per keer, terwijl een betaling per cheque maar liefst f. 7,50 aan extra kosten meebrengt.

Bij het Athletics Stadium, waar de Show plaatsvond, is volop parkeerruimte. En binnen gekomen bleken er verrassend veel standhouders te zijn. Liefst 70 stuks! Als ik thuisgekomen de Showguide van Acorn World '97 erbij pak, zie ik dat daar maar een handvol standhouders meer waren, namelijk 76. De stands zijn hier wel wat compacter; er is hier nu eenmaal wat minder vloerruimte beschikbaar dan in het Wembley Exhibition Centre, maar dat heeft ook zijn voordelen. Het scheelt kilometers lopen.

Verbazingwekkend dat een regionaal computerclubje met nog geen honderd leden zoiets zo perfect van stapel kan laten lopen. Nu hebben ze de wind mee, want de leveranciers komen er graag. Het kost hen beduidend minder om daar te staan dan in Londen en juist voor kleinere bedrijfjes is dat een belangrijk pluspunt.

Van een lid van het eerste uur van de Wakefield Acorn Computer Group, zoals de organiserende club voluit heet, vernam ik dat de show nu voor de derde keer in het Athletics Stadium plaatsvond. En of de Show daar volgend jaar ook gehouden zal worden, hangt in sterke mate van de ontwikkelingen rond het Risc OS gebeuren af. Maar als ik zie wat er op het moment al voor positieve zaken gaande zijn, denk ik dat dat geen probleem hoeft te zijn.

Wat was er te zien?
Uiteraard was de presentatie van Risc OS 4 het belangrijkste nieuwtje van de Show. Voor £ 120,- kunnen Risc PC en A7000 gebruikers daar binnenkort hun machine mee optuigen. Daarvoor krijgen ze dan o.a. betere disc support met de volgende pluspunten: gebruik van harde schijven tot 256 Gb, namen van files mogen 1023 karakters lang zijn, een directory mag praktisch een oneindig aantal files bevatten. Door het economischer wegzetten van files zal er 25% tot 40% vrije ruimte bespaard worden. Eenvoudigere en snellere !Boot configuratie. En een aantal taken zullen 25% tot 50% vlotter gaan, al is dat voor de mensen met een StrongArm wel wat minder. Bovendien worden er een aantal nieuwe applicaties en tools bij geleverd.

Is dat allemaal die f. 400,- die het moet gaan kosten waard? Dat hangt uiteraard sterk van je persoonlijke behoefte af. Maar als je ook in de toekomst met Risc OS wil blijven werken en op nieuwe ontwikkelingen - de belangrijkste voorwaarde om te kunnen overleven voor dit platform - hoopt, dan lijkt het mij min of meer onoverkomelijk om Risc OS 4 aan te schaffen.

Liefst twee firma's waren aanwezig met computers voorzien van een ARM 7500FE processor en Risc OS 4: de Riscstation R7500 en de Mico HD.

iSV lanceerde er DrawWorks Millennium, de opvolger van DrawWorks Designer en noemt het nu een "graphic design & illustration" pakket. Het programma staat op CD-ROM, bovendien worden er een clip art manager, 1000 stuks clipart, 2100 outline fonts en een font editor bij geleverd. De prijs voor al dat moois: £ 60,-. Maar als upgrade betaal je slechts £ 30,- en daar kon ik het niet voor laten liggen. Nu moet ik wel snel mijn CD-speler weer aan de praat zien te krijgen, want daar heb ik wat problemen mee. Als dat lukt, zal ik in de toekomst mijn bevindingen over dit product van iSV kenbaar maken.

In de Acorn User had ik eens gelezen dat je bij Yellowstone een 33 Mhz 486 SX PC-kaart kon laten ombouwen tot een DX 133 Mhz kaart. Dat leek me wel wat, want je ziet steeds meer interessante CD ROMs verschijnen die minimaal Windows 95 nodig hebben. En op zo'n 486 SX kaart draait Windows niet echt lekker. Op de beurs bleek dat je je oude kaart gewoon bij Yellowstone kon inleveren en dan voor £ 150,- een reeds omgebouwde kaart terug ontving. Nou ligt die f. 500,- dicht bij de grens wat ik voor dat Windows gedoe over heb en omdat dit veruit de goedkoopste optie is, hakte ik meteen de knoop door en maakte van deze aanbieding gebruik. Ook Henri zag het wel zitten, maar had helaas geen PC-kaart bij zich. Toch lukte het hem ook, dus zonder een oude kaart in te leveren, zo'n kaart voor dezelfde prijs te bemachtigen.

Er werden ook verschillende boeiende lezingen gehouden, zoals over Vantage (een Artwork pakket), Internet, Risc OS 4 en ARMLinux. En er waren uiteraard volop andere, speciaal voor jou interessante, producten.

Dus gewoon de volgende keer meegaan!

Tenslotte...
Rond half vier verlieten wij de show om weer naar de boot terug te keren. Nu genoten we aan boord wel van een overheerlijk buffetdiner, een prima afsluiting van een in alle opzichten geslaagd uitstapje. En het moet me van het hart dat dit buffet kwalitatief op een veel hoger peil staat dan bij de concurrerende bootmaatschap-pijen! Als ik volgend jaar de keuze zou hebben tussen Wakefield en Londen, dan kies ik onbetwist voor Wakefield. En ik denk dat Henri en Simon er net zo over denken.

Voordelen? Volgens het oude en gewaardeerde concept met de nachtboot heen en weer. Kortere reistijd van de boot naar de Show en vice versa. Geen files. Ruime parkeergelegenheid. Op de show zelf was het gezellig druk, zonder dat het hectisch werd. M.a.w. je kon altijd overal zonder extreme wachttijden bij. Al met al ging alles dus veel relaxter. Wat ons betreft: Wakefield, een aanrader!!!

N.B. De kosten voor een miniretour met auto en max. 4 personen plus een vierpersoonshut bedroegen f. 712,- excl. maaltijden. Met zijn drieen waren we dus f.237,50 de man kwijt. Maar voor hetzelfde geld zou er een vierde persoon mee gekund hebben en dan zouden de kosten maar op f. 187,- p.p. uitgekomen zijn. Voor groepen (vanaf 15 man) wordt het weer goedkoper.