Nogmaals de IIC bus.
een reactie door Nico Verkerk

In de september uitgave van Asterisk stond een verhaal van Henri Derksen over het naar buiten uitvoeren van de IIC bus in de vorm van een standaard.

Ik wilde daar een paar opmerkingen bij maken. De getoonde clipperschakeling is voor protectie niet zo effectief omdat we te doen hebben met open collector aansluitingen. De schakeling voorkomt echter niet dat de chip in de Acorn te veel belast kan worden. Ik heb eens een besturing gemaakt voor een transciever met 8 PCF8574's en dat was voor de IOMDchip in mijn Strongarm al te veel.

Pas ook op voor serieweerstanden in de signaalleidingen. Met de totale bedradingscapaciteit (die max maar ong 400 pF mag zijn) introduceer je een RC-tijd waardoor de pulsen ronder worden. Er zijn ic's die daar niet goed op reageren en dat kan aanleiding geven tot fouten die heel lastig te traceren zijn. Nou is een goede buffer maken die bidirectioneel moet werken en ook nog deadlocks vrij moet zijn niet eenvoudig.

Dat - en de problemen met vermogen en skew - heeft men zich bij Philips ook gerealiseerd. Men heeft daarom een speciaal ic gebakken; de 82B715, een zg I2C bus extender. Die geeft een ideale buffering. Het is een 8 pen's ic. Kost ong. f10,- Ik heb ze via via gekocht bij HEC, een electronicawinkel in de Molenstraat 4 in Delft. Pin 3 sluit je aan op de SDA en pin 6 op de SCL leiding van de Acorn. Pin 2 en 7 zijn dan respectievelijk de SDA en SCL aansluitingen naar buiten. Aan pin 2 en pin 7 sluit je nog een weerstand van 4K7 of zoiets naar de +5V. Pin8 gaat naar de +5V en pin 4 naar massa. Pin 1 en 5 zijn niet aangesloten. (Zie de specificatie in het Philips Handboek deel IC20). Wil je meer vermogen dan kun je de signaalleidingen aan de zijde van de externe schakeling afsluiten met nog een weerstand naar de +5V.

Wat de spanning betreft.

Het devies is eigenlijk: Geen spanning van de komputer naar buiten uitvoeren. Wil je dat toch, dan alleen de +12V en dan nog via een zware siliciumdiode. In de Conrad catalogus staan er zat. De kathode van die diode en dat is vaak een zwarte of rode band, gaat naar de aansluitplug. Zou je nu twee bronnen op elkaar aansluiten, dan ziet de ene spanningsbron de andere als een stroombron.

Het aan elkaar knopen van computers om een IIC netwerk te vormen lijkt mij overigens niet zinnig omdat er geen mogelijkheid is om de Acorn als slave te schakelen. Daar is ethernet voor met TCP/IP. Of nog beter een USB bus. (Het zou best leuk zijn om eens een kaart te maken met een USB extensie).

Wil je toch een +5V naar buiten uitvoeren, dan via een stabilisator ic. B.v. de overbekende 7805. Kijk je naar dat ic en lees je het opschrift dan is de linkerpoot voor de +12V aansluiting. De middelste gaat naar massa en de rechtse is dan de +5V. Aan die poot breng je dan nog een ontkoppelC aan van 100nF naar massa. (Niet meer).

En dan heb je een geschikte +5V die je intern op de interfacekaart kunt aanbrengen, of op de externe schakeling. Zou het zo zijn dat gevoelige apparatuur aangestuurd moet worden dan is het absoluut nodig een onderdoorlaat filter in de +12V leiding aan te brengen. B.v. door een seriespoel van ong 22uH met aan beide zijden een C van 22nF naar massa en dicht op de plug gemonteerd.

Aan de IIC leidingen hoef je niets te doen want die zijn al laagohmig. Stel dat je in een schakeling een PCF8574 gebruikt. Dat is een seriële naar parallel omzetter en omgekeerd en zou je willen weten of er veranderingen zijn op de input pins dan kun je dat op 2 manieren te weten komen. Je kunt periodiek de inputs uitlezen. Pollen dus. Maar je kunt ook wachten tot het ic een interrupt genereert en dat dan gebruiken. Maar dat betekent dat er op de plug ook een interrupt aansluiting moet zitten. Zou de +5V aansluiting vervallen dan kan die aansluiting daarvoor gebruikt worden.

Nico Verkerk, Eindhoven.