M is C een column van MC

Deze keer een sprookje. Zoals de meesten ontstaan uit het gedrag van volwassenen. Dus een bestaande situatie? Wel, IK pas je die schoen niet. Je trekt 'm zelf aan. 'k laat alleen zien dat 'ie er is.

Een stad met z'n wijken. En wie inwoner is van zo'n wijk, voelt altijd een zekere verbondenheid met de andere bewoners van die wijk. Die verbondenheid en het zich afzetten tegen de andere wijken was er ook in wijk R. Daarom besloot men om gezamenlijk een soort braderie te houden. Ieder van de wijkelingen zou z'n eigen waar prijzen. Laten zien dat zij betere verhouding kwaliteit - prijs hadden dan de andere wijken ooit boden.

Wijk R had zoiets al eerder gedaan maar deze keer werd er een commissie van drie ingesteld die er iets bijzonders van zou maken. En om de wijk-activiteiten luid en duidelijk in de aandacht te brengen, besloten de Drie tot het ontwerpen van een affiche. In grote letters zou worden aangekondigd dat wijk R een evenement zal presenteren zoals nooit tevoren gehouden. Veel en aparte activiteiten door de straten van de wijk en lezingen en films over de wijk, te brengen door specialisten op het bewuste gebied. Die affiche kan in grote getale in de stad worden opgeplakt op de daartoe bestemde reclamezuilen. Het enthousiasme was laaiend!

Toen de Drie bezig waren met de voorbereidingen voor het grote gebeuren, bedachten de mensen uit straat Z van wijk R dat zij ook best een lezing konden houden over het specialisme van hun straat. Dus waarom niet hun 'kunst' uitdragen naar buiten. Dan zou ieder geestdriftig het benodigde materiaal dat in de wijk werd gemaakt, kopen. Dus togen ze naar de Drie om te vragen of op het aanplakbiljet kon worden aangekondigd dat hun straat een lezing met demonstratie zou houden over dat speciaaltje. Immers werd toch de aandacht gevestigd op de hele wijk?

"Neen," zeiden de Drie, "dat doen we niet want dan komen de andere straten ook met hun speciaaltjes. Als jullie dat gelijk met onze affiche wilt aankondigen, dan maak je maar een eigen aanplakker die je naast de onze kunt plakken".

"Bah," zeiden de Z-ters, "dat komt toch ook ten goede aan onze wijk en dus moeten jullie dat in de affiche aangeven". "Niks" repliceerden de Drie waarop de Z-ters met acties dreigden. Een aantal wijkbewoners probeerden te bemiddelen maar helaas, de opponenten wisten niet van wijken.

Moraal?, ach, het bedenken daarvan laat ik aan jullie over.

groetend, Max van Loon