Eindejaars mijmeringen van de voorzitter.

Ik ga met de fiets naar mijn werk in Hengelo. Meestal komt mij onderweg een man tegemoet fietsen. In Twente is er nog het residu van de gewoonte, elkaar dan te groeten. Aanvankelijk blikten we elkaar onderzoekend tegemoet, vluchtig uiteraard. En met een snelle groet, uiteraard.

Inmiddels verwachten we min of meer, elkaar te treffen. De vluchtige groet heeft plaats gemaakt voor een vriendelijk "Hoi!", ondersteund door een hoofdknik. Het moet een man van de klok zijn: hoe dichter bij Enschede de begroeting plaatsvindt, des te zekerder weet ik dat ik helaas weer iets te laat op mijn werk zal zijn. Nee, ik ben geen man van de klok. Mij boeit meer de stroom van het water.

Geen idee wie die man is. Wel intrigerend toch, wat zijn bestemming is, waar-ie de hele dag weer voor in de weer is, en in welke stemming hij 's avonds weer huiswaarts keert. Vooral ook dat laatste. Want 's avonds zie ik 'm nooit. Waarschijnlijk omdat mijn werkdag 8,5 uur duurt en ik pas na 9,5 uur mijn rijwiel huiswaarts mag sturen.

De man doet me denken aan het onbestemde van de toekomst. Hoezeer we nadenken over wat we willen doen, willen bereiken. Wat het per saldo gaat worden.... geen idee.

Weer is een jaar om. Een jaar met exorbitant mooi weer - het wilde maar geen herfst worden. Weer een jaar van een lui en egoïstisch makende hoogconjunctuur - het kan niet op, het kan niet gek genoeg, het kan niet snel genoeg. Voor ons geliefd Acorn, inmiddels RISC OS, platform vooral een jaar van wachten. Vergeefs wachten, zou ik bijna zeggen. Bijna. Want het platform kent een aantal volhouders, vechters, idealisten en mensen die koppig weigeren te berusten in de waan de dag.

Zo kenden we ook dit jaar een prima RISC OS Expo 2001 Show en een idem RUM2001 treffen. Is de *Asterisk gebleven - wat!: getransformeerd tot een elektronische variant van nog meer allure! Dankzij een redacteur die, omdat een elektronische versie hem veel minder tijd kost, het niet kon laten om toch nog even door te gaan met het blad. Geweldig Peter! En dan de ontwikkelingen rond het RISC OS besturingssysteem. De bijdragen aan de nieuwsgroep over dit onderwerp zijn zo gigantisch dat ik het van geen kanten bijgelezen krijg.

We dreigen dan wel verloren te gaan in de verstikkende suprematie van Windows. We hebben ook, dit jaar, en in het bijzonder tot kort voor de RUM2001, vergeefs gewacht op de komst van de Omega. Maar we zijn er nog steeds. Want onveranderd is het een platform vol potentieel en belofte. Wat de toekomst van RISC OS wordt? Da's moeilijk te zeggen. Als vereniging verdient het nog steeds elke inspanning, ons platform te presenteren. Kijk zelf eens om je heen, en laat je moeiteloos verbijsteren door het voor de zoveelste keer installeren van een besturingsssyteem, of de strijd met een tekstverwerker, die door bijna iedereen wordt gebruikt maar door bijna niemand beheerst.

Een strategisch grote stap is dit jaar gemaakt met het digitaal gaan van de *Asterisk. Een enig mogelijke optie, bij gebrek aan alternatieven, die - naar mijn mening - wonderwel heeft uitgepakt. De tijd - de nabije weken - zal leren of u die mening deelt. Want de acceptgirokaarten zijn de deur uit, en is het aan u om te laten blijken of de koers en activiteiten van de vereniging voldoende aansluiten bij wat u ervan verwacht. Natuurlijk, in de Raad van Afgevaardigden klinkt uw stem door. En heeft u de mogelijkheid om invloed uit te oefenen.

Voor de korte termijn blijven verenigingsactiviteiten een regionaal gebeuren, waarbij elk lokaal initiatief voor samenkomsten van Acorn / RISC OS gebruikers wordt gestimuleerd. Voor dezelfde nabije toekomst gaan we onze energie vooral richten op promotie. We zijn te stil, te bescheiden. We worden vergeten. En da's zonde. In dit verband past ook prima het privé initiatief van een lid van onze vereniging om een RISC OS computergroep binnen het HCC te starten. Prima. Goed ook dat het naast de vereniging gebeurt, een eigen initiatief, in goede verstandhouding met de vereniging. Zullen onze inspanningen leiden tot een stukje erkenning, bekendheid, en marktaandeel? Geen idee, toekomstmuziek.

Misschien houd ik die man op zijn fiets toch nog eens aan. Vraag ik hem naar zijn bestemming, zijn presteren de hele dag, en naar de balans, aan het eind van de dag op te maken. Heel misschien leest hij ook de *Asterisk. En zegt-ie: "Oh, ben JIJ Jos!".

Ik wens u toe dat u de komende feestdagen in een genoeglijke sfeer kunt doorbrengen, en dat we vervolgens een nieuw jaar starten, vol nieuwe kansen en uitdagingen.

Jos Ulijn
voorzitter