M is C een column van MC

Wellicht al eerder gehoord: een medische simulator; mischien ook niet. De flight simulator kent u zeker en vast wel. En zeker na de elfde september! De simulator, feitelijk een Engels naamwoord en het betekent de nabootser. Als zelfstandig naamwoord is "de nabootser" bij mijn weten in onze taal niet bekend, wel als werkwoord. Is het inderdaad niet bekend dan verklaar ik het hierbij ge-introduceerd.

De simulator, een apparaat dat een situatie of een reeks van situaties nabootst. Of simuleert dat men een vliegtuig of een auto bestuurt. Men is het echt gaan kennen toen de computer ten tonele verscheen. Alhoewel, in zeker de vijftiger jaren simuleerde het Waterloopkundig Laboratorium van de TH Delft (nu de Delftse Universiteit) ondermeer het gedrag van een model van een tanker op stromingen van het water. En werd, ook via modellen, de invloed van de stromingen in de Zeeuwse wateren onderzocht wat resulteerde in het profiel van de Delta Werken. Simulatie, nabootsen van situaties, denkelijk ook gebruikt tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog bij het ontwerp van de eerste (Engelse) straaljager alhoewel ik denk dat men toen geen model vliegtuig gebruikte.

De medische simulator, wat doet dat ding nou precies? Wel, kort gezegd bootst het een mens na. En als het goed is met al z'n gevoelens, wel te verstaan. Een medicus die zich wil specialiseren als chirurg in ... moet dus leren in de mens te snijden. En praktische oefeningen?, in deze tijd dus niet (meer). Ja maar, zegt ge, je weet toch waar dat bloedvat ligt want dat heb je geleerd? Theoretisch wel maar in de practijk kan dat bloedvat net een beetje verschoven zijn. Speciaal dát maakt aansprakelijkheid voor een verkeerde handeling zeer moeilijk te bewijzen. Door de medische simulator kan de aanstaande chirurg de gevolgen van zijn handelen aanschouwen: het ding reageert als een levende mens en geeft pijn aan als een mens. Alleen, het ding voelt natuurlijk geen pijn, 't is toch een ding, een apparaat.

Hoe is die simulator nu opgebouwd. Helaas heb ik onvoldoende informatie om een precieze uitleg te geven, ge wilt me wel excuseren wanneer ik enige technische informatie vermeng met wat eigen dromerige theorieën. Vast staat wel dat de simulator barstens vol zit met met allerlei chips die elk op een typische input reageren. En die input vertalen op een bepaalde manier: immers is er een groot verschil of ge een kreet slaakt of met uw ogen knippert of dat uwe mondhoeken trekken. En dan, ik weet wel hoe verschillend ik zou reageren tussen het aanprikken van een zenuw of het doorsnijden daarvan maar hoe simuleer je nou verschillend op een aanraking van dezelfde lichaamsvezel? Nu kun je wel voor elk onderdeel van het lichaam -uitwendig zowel als inwendig- een chip inzetten maar om elk verschillende uiting van pijn of anderszins te tonen, moet je naar mijn overtuiging je toevucht zoeken in programmeren. Een programmeur die de kennis van de arts heeft?

Neen, het schijnt me toe dat eerst de artsen studie moet hebben gevolgd om pas daarna je te gaan verdiepen in de IT want dan ken je de diverse problemen en uitingen van het lichaam al. In principe hebben we te maken met de keuze tussen twee mogelijkheden: ja of neen. Om dan weer te worden gesteld voor de volgende keuze: ja of neen. Enzovoort enzovoort enzovoort. En hoe meer "enzovoort" hoe fijnzinniger de uiting wordt. Dat wordt dus de booleaanse structuur. Is het niet speciaal Unix dat hiervoor bijzonder geschikt is? En is het ook niet zo dat ons RISC OS, net als Linux een derivaat van de basis Unix is?

Ach, hoe mooi is het dromen over pragmatisch theoretieseren en het in de praktijk omzetten van theoretische dromen.

groetend, Max van Loon