Lezing van MicroDigital tijdens de Expo 2002
een verslag door Erik Groenhuis

Op de afgelopen Expo mochten wij ons buigen over twee werkende exemplaren van de lang verwachte Omega. Directeur David Atkins gaf een lezing voor een uitpuilende zaal om de ontwikkelingen toe te lichten. Het hele bedrijf was meegekomen: zijn vrouw Ann (afdeling financiën) en David Prosser (afdeling ontwikkeling). Bij hun konden mensen terecht voor de technische details van de Omega, David A gaat alleen over het algemene beleid.

De vertragingen
Allereerst: waarom moet de ontwikkeling van het systeem zo lang duren? Met meer mankracht en een flinke investering moet het toch zó gebeurd zijn? Nee, zo makkelijk is dat niet. MicroDigital heeft als principe gesteld dat het zich niet in de schulden wil steken. Het vooruitbetaalde geld van mensen die de Omega besteld hebben wordt zorgvuldig bewaard, en zal gebruikt worden om de uiteindelijke produktie te financieren. Daar is dat geld ook voor bedoeld. Dit geld nu gebruiken, of fors lenen geeft een groot risico. Dan hoeft er maar één slechte maand te zijn, of een brandje of een inbraak of zo, en MicroDigital is failliet. En dan is álles weg: niet alleen het geld, maar ook al het werk en alle toekomstverwachtingen.

Op het moment ziet het er echter rooskleurig uit, en in de komende 12 maanden verwachten ze een extra technisch medewerker en een redacteur voor een nieuw op te richten tijdschrift aan te kunnen trekken. Een jaar geleden was al eens aangekondigd dat de Omega over enkele weken klaar zou zijn. Deze keer onthield David A. zich uitdrukkelijk van toezeggingen over leveringsdata, en raadde iedereen aan geen belang te hechten aan eventuele uitspraken van anderen.

Ontwikkelperikelen
David ging wat dieper in op de belangrijkste reden van vertraging. Een jaar geleden werkten ze met een FPGA (Field Programmable Gate Array, een chip waar veel schakelfuncties in ondergebracht kunnen worden en die door de ontwikkelaars zelf geprogrammeerd kan worden) met 200.000 poorten. Althans, zo worden ze verkocht. Bij MicroDigital konden ze maar circa 100.000 gebruiken. Was het mogelijk om meer functionaliteit uit deze chip te halen of konden ze beter overgaan op een grotere chip? Je zou zeggen: vraag het aan de fabrikant.

Nu is het tegenwoordig erg moeilijk om bij Amerikanen aan te komen met een probleem dat je met hun produkt hebt. Ze zijn daar namelijk als de dood dat ze aansprakelijk gesteld worden en aangeklaagd worden voor enorme schadevergoedingen. Je krijgt eerst te maken met een lange reeks verkopers waarvan de technische kennis beperkt is tot wat er in de folder staat. Na een woud van doorverwijzingen kom je dan eindelijk terecht bij een technicus die je het antwoord kan geven. Er was inderdaad een grotere chip nodig.

Noot van de schrijver:
Verder mag het ook niet vergeten worden dat het ontwikkelen van een modern computersysteem niet eenvoudig is. Een klokfrequentie van 1GHz staat wel mooi in de folder, maar je krijgt enorme problemen met capaciteiten en zelfinducties van de sporen op de printplaat, om nog maar niet te spreken van signalen die op dicht bij elkaar liggende sporen bij hogere frequenties elkaar steeds meer gaan storen. Timing van signalen is heel krap (in de orde van fracties van nanoseconden) en het systeem moet kunnen werken met vele verschillende merken geheugen, ieder met hun eigen, subtiel verschillende, specificaties.

Spectrum
MicroDigital heeft, zoals bekend, een groter beeld van de RISC OS computer markt dan alleen de Omega. Sowieso gaan ze er van uit dat de desktop markt niet hun voornaamste afzetgebied zal zijn. Hun concept heet Spectrum. Daarin valt de Omega in de kleur groen, ofwel ongeveer in het midden van het spectrum. Aan de rode kant zitten kleinere systemen: compact, laag stroomverbruik, speciale toepassingen. Aan de violette kant zitten de high-performance systemen.

"Geel" word een systeem met een 300MHz StrongARM, 266 MHz DDR SDRAM, geen PCI bus, een lage-resolutie Lightning video chip, ethernet, 6 x USB en een ATA 100 interface. Het is bedoeld voor industriële toepassingen.

"Blauw" is bedoeld als high-end non-desktop systeem gericht op goede graphics. Dual processor: 300MHz StrongARM + 1GHz XScale + FP coprocessor, 4GB 266 MHz DDR SDRAM, krachtiger Lightning video chip, PCI bus, Southbridge interface chip met 100Mbit ethernet en ATA 100. RISC OS zit in Flash ROM, en de ARMTwister software zorgt er voor dat 32 bit en 24 bit software automatisch op de goede processor draaien.

Van "groen", de Omega, is al genoeg bekend. Opgemerkt moet nog worden dat op de show de meest recente prototypes te zien waren, voorzien van een FPGA-5. Produktie versies zullen voorzien zijn van FPGA-6, die circa 10% krachtiger is, wat zich uit in hogere schermresoluties.

Hoewel voor menig bezoeker aan de Expo de Omega het begin en het einde is, is het voor MicroDigital vooral een opstapje waarmee de benodigde chips ontwikkeld kunnen worden die vervolgens in andere systemen kunnen worden toegepast.

Vragenronde
Enkele interessante dingen die bij de vragenronde naar voren kwamen:
Er wordt door een groep gewerkt aan een Linux voor de Omega, en het komt zeker.
ARMTwister wordt voorlopig geheim gehouden.
Een Japans bedrijf is geïnteresseerd in de Omega.
Je kan Windows draaien via een single-board PC als insteekkaart.
En tenslotte: belangrijke delen van de Omega zijn al op voorraad.

Erik Groenhuis