Van de voorzitter
een herkansing voor Jos Ulijn

Daar stond hij dan, de voorzitter. Doorgaans voorzien van meerdere leesbrillen op tactische plaatsen beschikbaar gehouden, nu een verloren gevecht voerend met de coalitie van de geprinte fontgrootte 10 en net te weinig licht om de tekst goed te kunnen lezen. Toeterend in een microfoon die zijn merkwaardig zachte stem nog minder verstaanbaar maakt. Zich zeer bewust van het toenemend geroezemoes, weet hij niet anders dan de ingeslagen lijdensweg tot het bittere eind te gaan. En een herkansing te kiezen. Deze.

Ik vroeg, tijdens de RISC OS EXPO Show 2003 in Nieuwegein op 21 juni, klokslag twaalf uur de aandacht van het publiek, dat de zaal bevolkte. Om drie zaken te melden.

Eén:
de Club Kanjer 2003
Wel, TWEE Club Kanjers, dit jubileumjaar. Bob Brand en Frank de Bruijn. De keuze door het landelijk bestuur was unaniem, inhoudelijk onderbouwd en vervolgens volstrekt onverstaanbaar voorgelezen... Het laatste euvel heb ik willen ondervangen door plaatsing van beide oorkondes in deze Asterisk. U krijgt 'm zo eerder onder ogen dan de beide mensen, die op het moment van bekendmaking niet aanwezig waren. Het deed me wel deugd, van verschillende kanten bijval te krijgen in onze keuze.

Twéé:
aandacht voor de leden die vanaf het begin lid zijn geweest van de vereniging; ik berichtte er in de vorige Asterisk al over. Ik wilde tijdens de EXPO even melden op welke wijze we er uitwerking aan hebben gegeven. We hebben de mensen een bloemetje gestuurd - zeg maar gerust "een bloem"!
Een van hen liet me met zijn digitale camera het werkelijk prachtig boeket zien dat bij hem thuis was bezorgd.

Dankbetuigingen zijn van alle kanten ontvangen. Bijzonder was wat een van hen schreef: 20 jaar lid zijn is op zich geen verdienste; je inzetten voor de vereniging, leuke en zinnige acties bedenken en realiseren, schaarse en kostbare tijd beschikbaar stellen - dat is een verdienste. En zo eindigt de reactie in de bijna gekscherende conclusie dat de vereniging best zichzelf mag fêteren. Prima toch, zulke reacties. En dank aan Charles Deckers, die deze actie logistiek voor zijn rekening nam!

Drie:
contact tussen leden en landelijk bestuur. Kenmerkend voor onze vereniging is de opbouw in regio's. Regiobestuurderen zijn echt de mensen die onze vereniging kwaliteit en duurzaamheid garandeert - hun inzet kan nooit genoeg worden onderstreept! Gegeven hun afvaardiging naar het landelijk overleg (de Raad van Afgevaardigden) kunnen leden via deze mensen hun inbreng hebben.

We wilden een oud gebruik nieuw leven inblazen, door tijdens de EXPO direct contact met leden te zoeken - nadrukkelijk niet uit onvrede met wat regio-bestuurderen voor de vereniging doen. We hadden als landelijk bestuur kort verleden en nu willen schetsen en willen kletsen over de toekomst. Als hoofdbestuur ook te horen krijgen wat er aan wensen, kritiek en ideeën onder leden leeft, en ook wat ze voor de vereniging zouden kunnen doen - neem nu bv. promotie van het besturingssysteem RISC OS, waar zovelen van ons zo aan verknocht zijn.

Was de uitnodiging voor dit contact onhoorbaar? Hadden mensen het op de vloer van de EXPO zo naar hun zin? Doen we het als landelijk bestuur zo onberispelijk goed - niet waarschijnlijk! Niemand gaf gehoor aan de uitnodiging. Geen ramp. Overigens blijft staan: /heb/ je wensen, kritiek en ideeën, hou ze niet voor je, deel ze met ons!

Nu weet je wat ik je tijdens de EXPO wilde laten weten. Zelfs als je er helemaal niet was, en da's toch mooi meegenomen!

Namens het landelijk bestuur,
Jos Ulijn, voorzitter